Kırklareli Edirne Tekirdağ İstanbul Yalova Kocaeli Sakarya Bursa Çanakkale Manisa Balıkesir Uşak İzmir Aydın Denizli Bilecik Eskişehir Kütahya Afyon Muğla Burdur Antalya Isparta Konya Karaman Aksaray Niğde Düzce Bolu Karabük Kastamonu Zonguldak Bartın Sinop Samsun Ordu Tokat Amasya Ankara Kırıkkale Çankırı Çorum Yozgat Kırşehir Nevşehir Adana Osmaniye Mersin Hatay Kilis Gaziantep K.Maraş Diyarbakır Şanlıurfa Mardin Batman Şırnak Hakkari Van Bitlis Muş Erzurum Ağrı Bingöl Adıyaman Malatya Elazığ Sivas Kayseri Tunceli Erzincan Siirt Iğdır Kars Ardahan Rize Artvin Trabzon Giresun Gümüşhane Bayburt

Yabancı bir ülke resmi makamlarından alınan bir belge veya kararın Türkiye’de geçerli olabilmesi için o yabancı kararın, örneğin mahkeme kararının düzenlendiği ülkede bulunan Türk konsolosluğu veya makamı tarafından onaylanması gerekir.

Bunun aksi de böyledir. Yani Türkiye’de alınan bir mahkeme kararı veya belge yabancı bir ülkede, örneğin Almanya’da geçerli olması için mutlaka o ülkenin Türkiye’deki konsolosluğu tarafından tasdik edilmesi şarttır.

İşte ülkeler yabancı kaynaklı bu belge ve kararların diğer ülkede geçerliliği konusunda bu onaylama şartını kaldırmak üzere 05.10.1961 tarihinde “Yabancı Resmi Belgelerin Tasdiki Mecburiyetinin Kaldırılması Hakkındaki La Haye Sözleşmesi” adında bir çok uluslu sözleşme hazırlamışlar ve bu tasdik şartını kaldırmak istemişlerdir.

Bu sözleşmenin amacı; “Sözleşmeye taraf ülkelerden birinde düzenlenen resmi belgelerin diplomasi veya konsolosluk temsilcileri tarafından onaylanmadan yani bu prosedür atlanarak, sözleşmeye taraf diğer bir ülkede kullanılmasını sağlamaktır” şeklinde ifade edilmiştir. Sözleşmeye göre taraf ülkelerde alınan karar ve belgeler diğer ülkede geçerli olması için kulanılacak ülke temsilciliğinin onayına gerek olmadan sadece belge veya kararı düzenleyen ülkenin yetkili makamınca tasdik ettiği ve adına “Apostille” şerhi denilen tasdik verdiğinde diğer ülkede geçerli olacaktır. Bu manada şerh ile “Bu apostille ile birlikte bu evrak gerçek ve doğrudur, içeriği doğrudur. Uluslararası kullanılabilir” denmektedir.

Başta ABD olmak üzere, Almanya, Andora, Antigua, Arjantin, Arnavutluk, Avustralya, Avusturya, Azerbaycan, Bahamalar, Barbados, Burbuda, Belerus, Belçika, Beliza, İngiltere, Bosna – Hersek, Bostvana, Brunei Sultanlığı, Bulgaristan, Cook adaları, Çek Cumhuriyeti, Çin Halk Cumhuriyeti (Hong Kong ve Makou), Danimarka, Dominik, Ekvador, El Salvador, Ermenistan, Estonya, Fiji, Finlandiya, Fransa, Grenada, Grenadines, Güney Afrika, Güney Kore, Gürcistan, Hırvaistan, Hindistan, Hollanda, Hunduras, İrlanda, İspanya, İsrail, İsveç, İsviçre, İtalya, İzlanda, Japonya,Karadağ, Kazakistan, Kolombia, Kuzey, İrlanda, Lesotho, Letonya, Liberya, Lihtenştayn, Litvanya, Lüksemburg, Macaristan, Makedonya, Malevi, Malta, Marşal Adaları, Mauritius, Meksika, Moldova, Monako, Namibya, Niue, Norveç, Panama, Polonya, Portekiz, Romanya, Rusya Federasyonu, Saint Kitts ve Nevis Saint Lucia, Saint Vincent, Samoa, San Marino, Seyşeller, Sırbistan, Slovakya, Slovenya, Surinam, Svaziland, Tonga, Trinidad ve Tobago, Türkiye, Ukrayna, Venezuela, Yeni Zelanda ve Yunanistan gibi ülkeler bu sözleşmeye taraf ülkelerdir.